Grietje BethlehemNamasté – een ‘nieuwe’ diaken: Grietje Bethlehem

De werkgroep Diakonie van De Bron is recent versterkt met twee nieuwe diakenen, die onlangs bevestigd zijn. In dit eerste deel van een tweeluik vertelt één van hen, Grietje Bethlehem, iets meer over zichzelf, zodat U haar beter leert kennen.

Kun je ons iets vertellen over jezelf?
Ik ben 55 jaar en moeder van twee twintigers, van wie ik het fijn vind dat ze ook (weer) in Groningen wonen. Mijn achternaam komt oorspronkelijk van het klooster Bethlehem in Beetsterzwaag. Mijn baan als psycholoog voor studenten van de universiteit doe ik al ruim 25 jaar met veel plezier en voldoening. Met de komst van steeds meer internationale studenten is mijn werk nog boeiender en uitdagender geworden.
Wat is voor jou de reden om diaken te worden?

Dat zijn er twee: de eerste is dat ik me erg verbonden voel met De Bron, sinds mijn kinderen en ik hier eind 2003 een warm welkom hebben ervaren. Het is een kleiner wordende gemeente, waarin een dus ook kleiner wordend groepje gemeenteleden alle taken vervult.

Een jaar of 10 geleden heb ik met drie andere vrouwen enkele jaren tienerdiensten geleid. De afgelopen jaren ben ik voor meerdere taken gevraagd, o.a. voor het ambt van diaken, maar had daar geen ruimte voor vanwege het vele mantelzorgen dat ik deed. Nu ik meer ruimte heb, wil ik mijn steentje weer bijdragen.
De tweede reden sluit meteen aan bij je volgende vraag: ik vind het mijn hele leven al belangrijk om oog te hebben voor anderen en met hen te delen wat ik te geven heb. Een naaste te zijn voor anderen, een licht in de wereld te zijn. Dat kan door geld te geven aan goede doelen, spullen aan de voedselbank of een petitie te ondertekenen, maar misschien nog wel belangrijker is om positieve aandacht te hebben voor een ander door te glimlachen of iets aardigs te zeggen, een klein gebaar waarmee je warmte doorgeeft.
Wat hoop je als diaken te kunnen bijdragen?
Ik hoop op al die manieren, in het grote en het kleine, iets te betekenen voor anderen dichtbij en ver weg.
Waar zie je een beetje tegenop?
Ik houd niet zo van vergaderen. Maar ik moet zeggen dat de drie vergaderingen die ik nu met ons groepje diakenen heb meegemaakt, best vlot verliepen en gezellig waren.
Hoe zie je de diakenen van De Bron over 5 of 10 jaar?
Ik verwacht dat twee bewegingen die nu gaande zijn, verder de koers zullen bepalen: het kleiner worden van onze gemeente zal tot steeds meer samenwerking met De Fontein en de Nieuwe Kerk leiden, en daarnaast zullen we als kerk en zeker ook als diakenen steeds meer verweven raken met de wijk, onze directe naasten.

De antwoorden van Grietje raken aan een tekst van emeritus predikant Jos van Oord. ‘Ze deden mij denken aan een bekende groet uit een ver land: India. Wanneer mensen elkaar tegenkomen doen ze de handpalmen voor hun borst tegen elkaar en wordt er een lichte buiging gemaakt. En dan zeggen ze: “Namasté”. Deze groet betekent zoiets als: “Het licht in mij begroet het licht in jou”! Mooi hè?
Dat hebben we nodig in ons leven, elkaar met liefde en respect begroeten en aandacht geven.’
Vanuit de werkgroep diakonie, Grietje Bethlehem en Christian Hulzebos