facebook button

uitvaartbegeleiding

Uitvaartbegeleiding.

Meldpunt uitvaarten

Op 1 februari 2018 zijn we begonnen. In geval van een overlijden binnen de Protestantse Gemeente Noord, vragen we u naar het speciale nummer te bellen: 050 – 205 33 30. De mensen die opnemen helpen u zo spoedig mogelijk verder.

ovdlogo

moderamenTerugblik jubileum “40 jaar De Bron”

Op 21 februari was het zo ver. Met een feestelijke avond stonden we stil bij 40 jaar “De Bron”.
Maar we bleven zeker niet de hele avond stil. Voorzitter Nynke van Ravels en spreekstalmeester Ruud van Erp memo-reerden gedenkwaardige en ook veel grappige voorvallen uit onze geschiedenis, en de verschillende werkgroepen ga-ven met liederen en sketches acte de presence. Werkgroepen? Ja, onze eerste echt beroepen predikante Anneke Geense introduceerde begin 80-er jaren het organisatiemodel van de ‘omgekeerde piramide’. Werkgroepen verrich-ten in Beijum het meeste werk èn spelen een grote rol in het beleid. Vanuit elke werkgroep zit iemand in de kerken-raad. Het lag voor de hand dat de werkgroepen ook nu van zich lieten horen. Veertig jaar is lang geleden, misschien moeten we liever vóóruit kijken? Het was goed om toch even stil te staan bij onze oude wortels en hoe daaraan ook nu nog groeikracht ontspruit. In 1978 kwamen de eerste Beijumers pionieren in het toenmalige “Kleijum”. Al snel zochten hervormden en gereformeerden elkaar op en “hokten in huiskamers”. Ze wilden voor niet minder gaan dan van meet af aan een “samen-op-weg-gemeente” te stichten. Daar moest een petitie aan te pas komen aan de toenmalige stadse kerkenraden. Op 13 februari 1980 werd de eerste echte eredienst gehouden in de gymzaal van het Heerdenhoes onder leiding van ds. Lammert Zwanenburg. Daar kerkte ook de Abrahamparochie onder leiding van pastoor Bart van den Barselaar. Zij hadden tegelijkertijd hun samenkomsten in een aanpalende ruimte. Koffie drinken deden we gezamenlijk na de dienst: we kènden elkaar. Al spoedig waren er maandelijkse oecumenische diensten met twee voorgangers.

Er werd veel gedoopt, om later te bezien in welk register de dopelingen opgenomen moesten worden. De katholieken kregen hun eigen kerkgebouw de Mamrehoeve, in de vorm van een tent met het symbool van een eik op het dak. Pas in de tijd van Ds. Jelle van Loon (1986) werd het huidige gebouw De Bron gebouwd en in gebruik genomen. Daar tussenin gebruikten we langere tijd (nadat we te talrijk waren geworden voor het Heerdenhoes) het buurtcentrum De Beijumkorf. In de tussentijd deden de jonge samen-op-weg-gemeente en de parochie hun best om elkaar toch te blijven ontmoeten in maandelijkse gemeenschappelijke vieringen. De huidige oecumenische vieringen op de eerste zondag van de maand komen daar nog uit voort.
Nynke maakte met ons een “wandeling met de predikanten van De Bron”. Elk van de predikanten bracht haar of zijn specifieke ideeën in voor de eredienst en de gemeente als geheel. Zoals gezegd bouwde Anneke Geense van meet af aan de zelfredzaamheid van de gemeente o.a. door de werkgroepenstructuur. Na Anneke volgde het duo Melanie Morrison en Lammert Zwanenburg. Melanie kwam uit de V.S. en studeerde in Groningen. Ze begeleidde soms zichzelf op de gitaar en preekte na korte tijd in vloeiend Nederlands. Melanie ging terug naar Amerika en Lammert ging (nu echt) met emeritaat. Vanaf 1986 hadden we een fulltime predikant: Jelle van Loon. Hij introduceerde de werktafel met de kleuren van het kerkelijk jaar, waar ook de kaarsenstander en lessenaar mee versierd zijn. Met hem werd ook de stiltewand met de joodse letter Beth (=huis), de eerste letter van de bijbel, gerealiseerd.
Na Ger Keizer als interim predikant werd Rob Fortuin beroepen. Hij gaf de diaken een prominente rol in de liturgie. Rob startte ook met het aansteken van een kaars bij de voorbeden, een gebruik dat ons nog steeds zeer dierbaar is. Met onze huidige voorganger Alberte van Ess kwamen verschillende nieuwe elementen in de diensten en nieuwe ini-tiatieven: de stiltes na de lezingen in de dienst, meditatieavonden, de uitvaartgroep werd opgestart, spoor van licht, het lopen in het labyrint, het pastoraat werd geactiveerd.
Naast vieringen met onze “eigen” predikanten hebben we ook een traditie met gastpredikanten, die soms na lange tijd opnieuw bij ons voorgaan, ook al moeten ze daarvoor een reis maken. En wat de vieringen betreft moet ook genoemd worden dat we elke zomer, nu al vele jaren lang, zes weken aaneen vieringen houden die door gemeenteleden worden voorbereid.
En zo ben je – aldus Nynke – zo maar 40 jaar verder. We zijn met elkaar ouder en grijzer geworden. We denken met dankbaarheid terug aan al degenen die hebben meegewerkt aan deze gemeente en die ons zijn ontvallen. Bovenal zijn we dankbaar voor het feit dat we nog steeds een actieve gemeente kunnen zijn, zij het kleiner, grijzer en met meer rollators dan buggy’s in de hal. We zijn aanwezig in de wijken en werken samen met andere organisaties aan de leefbaarheid van wijk en stad. Dat doen we door om te zien naar elkaar in het spoor van die Jodenman uit Nazareth, om met wijlen pastor Dirk ten Dam te spreken.
Het waren niet alleen de voorgangers en de erediensten die op deze feestavond de revue passeerden. De werkgroepen zongen ons toe, lieten ons meezingen, en meegenieten van spellen en sketches. Het moderamen beet de spits af, gevolgd door financiën. De werkgroep diaconaat memoreerde dat we ook een lange foto spel diaconaat kleindiaconále geschiedenis hebben. De opvang van een Sri Lankaans Tamil gezin in de Mamrehoeve in 1986 was een van de eerste kerkasielen in Neder-land.
De werkgroep communicatie vindt communiceren maar moeilijk, dat wordt nogal eens een Babylonische spraak-verwarring. “Komt een man bij pastoraat”, luidde de sketch van de werkgroep pastoraat. Tenslotte liet de werkgroep eredienst iets zien en horen van de vaste elementen van onze vieringen. Het lied ''Als de Liefde niet bestond'' van Toon Hermans werd gezongen. Tenslotte kregen we iets mee wat je normaliter niet meekrijgt uit de kerk, n.l.: salaris! Dit bestond uit een ouderwets salariszakje, gevuld met zout: het zout der aarde.
Idso Wiersma

Alberte als Paulus klein

Collega van Paulus schrijft brief aan jubilerende Bron
Al bij binnenkomst op zondagmiddag 23 februari was duidelijk dat er in De Bron iets speciaals aan de hand was. Behalve de vertrouwde gezichten die je hier bijna wekelijks ziet, waren er veel oude en minder oude bekenden afgekomen op de jubileumviering. Ik zag een oud-predikant, tal van oud-ambtsdragers en oud-leden, en vrienden van de Bron uit Stad en ommeland. Wijkpredikante Alberte van Ess had voor deze gelegenheid als schriftlezing een deel van de tweede brief aan de Korintiërs gekozen, een herderlijk schrijven van Paulus aan een gemeente waarmee hij een bijzondere band had. Voor haar overweging nam de domina niet plaats op de preekstoel (die hebben we in de Bron niet eens), maar op een kampeerstoel, om ons haar herderlijke schrijven voor te lezen. In haar brief noemde Alberte ons schatzoekers en schatbewaarders – we zijn als gemeenteleden altijd op zoek naar wat echt van waarde is, en proberen dat te bewaren, in ere te houden. Verder had ze nog twee aardewerken potten meegenomen, om te illustreren hoe breekbaar wij zijn als bewaarmiddel van zulke kostbare schatten. Maar dat zal aan de schatten zelf niets afdoen! Aan het eind van haar brief citeerde Alberte opnieuw haar collega van lang geleden, met de aansporing: ‘Groet elkaar met een heilige kus!’ – elkaar een hand geven mocht ook. Het werd een heerlijke heilige chaos, onder het zingen van ‘Vrede voor jou’.plezier klein
Na de dienst overhandigde Koos Meisner namens de Algemene Kerkenraad nog een cadeau aan onze voorzitster Nyn-ke van Ravels, in de vorm van een bijdrage aan verbeteringen in de kerkzaal. Koos zei erbij dat het toch wel vreemd zou moeten gaan als we dit pand binnen afzienbare tijd zouden verlaten, na de recente opknapbeurt aan de keuken en met ver gevorderde plannen voor een sedum-dak. En in die wetenschap durfden we wel te proosten op de volgende 40 jaar. Het bleef nog lang gezellig in de foyer.
Agnes de Vos