facebook button

uitvaartbegeleiding

Uitvaartbegeleiding.

Meldpunt uitvaarten

In geval van een overlijden binnen de Protestantse Gemeente Noord, vragen we u naar het speciale nummer te bellen: 050 – 205 33 30. De mensen die opnemen helpen u zo spoedig mogelijk verder.

 

telefoonTelefonisch spreekuur

Dagelijks is er een telefonisch spreekuur van 17.00 - 18.00 uur.
tel. 06-32143701

 

ovdlogo

schaap

Wat heeft een schaap met de diaconie te maken?

Het schrijven van een epistel voor KIS is een leuke activiteit en lukt doorgaans vrij vlot. In de diaconie hebben we het over mogelijke onderwerpen, waarna ondergetekende de vrije hand heeft om dit vorm te geven. Maar soms droogt de voorraad aan onderwerpen even op en is er wat minder inspiratie. Nu hoop ik niet dat u afhaakt, maar onderstaand verhaal leest. En dat gaat inderdaad over een schaap. Het passeerde op een blogspot van Yvonne Gerner. Ze werkt met de Stichting rondom Baba in Mali aan duurzame ontwikkeling van de leef- en werkomstandigheden van de extreem armen. Ze heeft daartoe een leefgemeenschap Here Bugu (plaats van vrede) opgezet. We steunden haar project eerder met de wijkdiaconie van De Bron en met de ZWO. En financiële steun is nog steeds welkom. Op haar blogspot http://rondombaba.blogspot.com/ las ik een verhaal getiteld: “Het schaap en de dood”. “Een jaar of tien geleden speelde zich op Here Bugu het schapendrama af. Iedereen wilde schapen. Ik zag het nut er niet van in omdat de lasten steeds hoger uitvielen dan de baten.

Maar hoe ik ook probeerde te overtuigen met cijfers en tabellen, iedereen was het erover eens dat de schapen moesten blijven. Het werd een strijd. Het waren mijn beginjaren. Toen ik nog dacht dat wij en zij hetzelfde denken en ik niet meteen begreep dat achter alles een verhaal zit. Uiteindelijk deelde ik getergd mee dat ik de financiële stekker uit het scholenproject trok. En toen kreeg ik het verhaal te horen. Iedere familie, ieder gezin, ieder project had op zijn minst één schaap, liefst een heleboel. Want ’s nachts waart altijd de dood rond, op zoek naar mensen die hij mee wil nemen. Als hij niemand vindt die aan de beurt is pikt hij willekeurig iemand op. In dat geval echter kan een schaap in de bres springen voor de willekeurig gekozen mens, die overleeft en het schaap wordt ’s morgens levenloos aangetroffen. Ik was geraakt door het verhaal en vooral de manier waarop ze het vertelden. Diezelfde middag kreeg ik hele hoge koorts. Klapperend en ijlend lag ik de hele nacht te baden in het zweet in mijn bed. ’s Morgens kwam Sedou mijn kamer binnen stormen, trok het muskietennet opzij en riep: je bent gered, je wordt beter. Het moederschaap is vannacht voor jou gestorven. Een complottheorie? Misschien zou je het in onze cultuur zo noemen. Maar ik noem het een verhaal en ik hecht grote waarde aan verhalen. Een goed verhaal geeft een beeld dat tot nadenken stemt. Een verhaal zet je in bewe-ging. Een verhaal toont ongeziene kanten en er zit altijd een aanknopingspunt naar iets anders in dat je kan inspireren. Een verhaal is niet waar of onwaar. Het is een verhaal. Wat een opluchting dat een verhaal niet gaat over welles/nietes, niet over jij hebt gelijk of ik heb gelijk. Niet over voor of tegen corona, voor of tegen vaccinaties. Verhalen zetten je verbeeldingskracht op een ander niveau in beweging, verhalen stimuleren creatief denken en dat hebben we nodig. In Mali heerst ook corona, schijnt het. Er heerst ook malaria, tyfus, soms cholera, en nog een heleboel andere zaken waar mensen aan dood gaan. En toen kwam er nog ebola bij en nu covid. De arme mensen zeggen: laat mij gewoon mijn werk doen, mijn leven leven en of de dood me komt halen en met wat dat zien we dan wel weer. De afgelopen drie weken ging het bij mij ook mis. Het begon met malaria en daarna tyfus, een veel voorkomende combinatie. Ik was behoorlijk ziek. Gelukkig ben ik er weer doorheen gekomen. Aan de ene kant gewoon door infusen en pillen maar ook begeleid door een enorme toegewijde en liefdevolle verzorging. De Peulvrouwen rolden hun matten uit voor mijn huis om te waken en te bidden. Ik werd elke dag gewassen en daarna ingesmeerd met carité boter. Gevoerd met lepels kippenbouillon en 's nachts sliep iemand in mijn buurt. De kinderen kwamen kommetjes verse melk brengen en besjes. En Sedou kwam 's morgens met een verse kruidenmelange op een blauw bord waar hij thee van maakte: Blad van de citroenboom, het blad van de guaveboom, bananenblad en bamboeblad (zie de foto). bladWe hebben inmiddels 50 schapen. Maar voor zover ik weet heeft geen schaap zich hoeven offeren. In Mali op het platteland is nog een soort oerritme waarin leven en dood dicht naast elkaar liggen. Verzekeringen zijn er niet. Gezondheidszorg is niet vanzelfsprekend. De omstandigheden waarin de mensen leven zijn extreem zwaar door armoede, klimaat en oorlog. Op alle terreinen is verbetering nodig. Je krijgt niets cadeau. Maar het leven is krachtig en kleurrijk. De nadruk ligt altijd op de oplossingen en niet op de problemen. Nergens lach ik zoveel als hier. De dankbaarheid voor het leven, dat even van-zelfsprekend is als de dood, is groot.”
Een Afrikaans gezegde dat op de website van de Stichting staat is: "Neem het beste van je cultuur en deel het met de cultuur van de ander." Hoewel geld niet het beste is van onze cultuur, is het voor velen misschien wel mogelijk om iets van onze rijkdom te delen met de Stichting Rondom Baba. En daarom sluit ik in stijl af met.. een bankrekeningnummer: NL98TRIO0784740593 t.n.v. Stichting Rondom Baba.
Christian Hulzebos, werkgroep Diakonie