facebook button

uitvaartbegeleiding

Uitvaartbegeleiding.

Meldpunt uitvaarten

Op 1 februari 2018 zijn we begonnen. In geval van een overlijden binnen de Protestantse Gemeente Noord, vragen we u naar het speciale nummer te bellen: 050 – 205 33 30. De mensen die opnemen helpen u zo spoedig mogelijk verder.

ovdlogo

Stage binnen PGG-Noord

Ben ik nu een Braziliaan of toch een Nederlander? Waar begin je, indien je iets over jezelf gaat vertellen...
Dat is vaak lastig, zoals de eerste vraag hierboven al luidt. Daar kom ik niet uit, of toch wel?!
Naar het begin: ik ben geboren en getogen in Brazilië, mijn grootouders zijn begin jaren zestig naar Brazilië ge-emigreerd met hun, destijds kleine kinderen. Dat waren mijn ouders. Zij hebben elkaar daar leren kennen, zijn getrouwd en zo ben ik de eerste generatie aldaar geboren. Nederlandstalig opgevoed, de basisschool tweetalig gevolgd en daarna enkel nog in het Portugees. We werden er dagelijks op aangesproken dat we op de Brazili-aanse school in het Portugees moesten spreken, dat was voor ons niet vanzelfsprekend. In Brazilië meende ik altijd dat ik me meer Nederlander voelde en nu ik bijna drie jaar in Nederland woon, twijfel ik daar aan, sterker nog, nu voel ik mij een Braziliaan. Tussen wal en schip misschien. Als gescheiden moeder van twee volwassen kinderen en inmiddels (trotse) oma, begon er iets te kriebelen. Er ontstond een gevoel van ‘nu mag en kan ik zelf mijn leven verder in gaan vullen’. Wil ik zo verder, als leerkracht op de Nederlandse Taal en Cultuur school in Brazilië of wil ik iets anders? Het werd en-en.

Bij het onderwijs ligt mijn hart. En inmiddels had ik drie jaar als diaken in de kerkenraad gezeten en dat vond ik zo leuk, dat ik het als een roeping heb ervaren om daar iets mee te gaan doen. Eerst gaan studeren, dat is iets wat ik graag deed en nog steeds graag doe. Toen kwam al snel het idee dat het theologie zou worden. Maar waar ga je dan studeren? Ik ging op onderzoek uit. Langzamerhand werd de keuze voor mij duidelijk: in Nederland een HBO-opleiding volgen. Die stap heb ik toen gezet met overleg en goedkeuring van mijn beide kinderen. Mijn zoon bleef in Brazilië met zijn vriendin (en inmiddels hun dochtertje) en mijn dochter besloot dat ze ook naar Nederland wilde gaan om daar haar studie af te maken. In Groningen ging ik op zoek naar een kerk in de binnenstad om me bij aan te sluiten. Na verschillende kerken te hebben bezocht, kwam ik bij de Nieuwe Kerk terecht. Deze gemeente sprak mij heel erg aan, vooral vanwege de kinderen die er waren en de manier waarop de kinderen aandacht kregen in de dienst. Vervolgens las ik dat ze op zoek waren naar leiding voor de kinderdienst. Ik dacht: dit is het! Dus heb ik mij daar voor opgegeven.
De keuze om daar eveneens stage aan te vragen was al snel gemaakt. Zodoende heb ik dominee Evert Jan be-naderd en stage aangevraagd. Uiteindelijk is het een stage geworden binnen de samenwerking van PGG-Noord en wilde dominee Alberte van Ess van de Bron de taak samen met hem op zich nemen, waar ik hen heel dank-baar voor ben. Hoe goed kan je het treffen? Van twee gemeenten leer je meer dan van een! Ik zie er naar uit velen van u in mijn stageperiode persoonlijk te ontmoeten. Graag tot ziens!
Karina Davidse