In memoriam
Geertje Jantina Berends-Bosch, Gera

Op maandag 26 januari hebben we onder grote belangstelling afscheid genomen van Gera in de gemeente De Bron.
Zij is na een kort ziekbed, heel onverwacht overleden in het ziekenhuis op 19 januari.
Gera is 79 jaar geworden.
Tot voor kort was ze nog heel actief. Ze was in De Bron een geliefd lector, deed om toerbeurt de afwas, las teksten voor KiS en verzorgde op een originele wijze de bloemengroet voor gemeenteleden en mensen in de wijk.
De aanwezigheid van alle mensen die naar haar afscheid waren gekomen was hartverwarmend en zegt iets over hoe geliefd zij was. Iedereen nam een bloem mee en die werd bevestigd aan haar mand. Zo veranderde haar rietenmand in een “bloementuin”.
De klein- en achterkleinkinderen hebben hun oma in het licht gezet. Ze hadden allemaal zelf een kaars uitgezocht en meegebracht. Het werd een kleurrijk geheel.
Gera haar zus Ria en dochter Janet deelden met ons hun herinneringen. Zus Ria vooral over hun jeugd en Janet over de liefdevolle band met haar moeder. Het fijne van herinneringen delen is dat je daar soms ook weer om kunt lachen. Dat is wat het met je doet en het brengt vaak het beste naar boven.
De kleinkinderen zongen “Let it be” van The Beatles. Het refrein werd van harte door velen meegezongen.
Gera was 48 jaar getrouwd met Evert. Het was voor hen beide hun tweede huwelijk. Wat heeft het veel gebracht in hun mooie huis daar in de Kleinestraat in Adorp, waar iedereen altijd welkom is.

Hun trouwtekst was naar Psalm 121, vers 5: Ik zal er zijn voor jou, een schaduw aan je zij, ik zal er zijn voor jou. Ik ben er altijd bij en dat was voor die 48 jaren van hun huwelijk een Goddelijke zegen.
Voor Gera was God nabij. Ze had voor haar uitvaart al heel veel teksten bij elkaar gezocht aan de hoge tafel in hun huis, haar favoriete schrijfplek. Haar afscheidsdienst was dan ook helemaal in haar geest. Gera zal gemist worden door Evert, de kinderen, klein- en achterkleinkinderen en zoveel anderen, maar ook door de gemeente De Bron, waar zij zich zo thuis voelde en bij wie ze zo betrokken was. Haar laatste lezing als lector was nog maar zo kort geleden, op 11 januari. Het is voor ons als gemeente niet te bevatten dat wij haar mooie stem niet meer zullen horen.
Gera haar favoriete zanger was Ramses Shaffy en dan met één liedje in het bijzonder; “Als het stormt”.
De laatste regels van dit lied luiden als volgt: “Ga mee, ga mee. Met de storm die je voert naar een wilde zee. Zet het anker niet uit. Red niet je huid, want de tijd zal ’t getij weer keren”
Op de natuurbegraafplaats De Wierde hebben we Gera naar haar laatste rustplaats gebracht.
Onder tromgeroffel daalde haar mand in het graf. Als laatste groet wierpen we rozenblaadjes in haar graf.
Ik sluit af met de tekst op haar rouwkaart, een avondliedje wat bij het kampvuur werd gezongen bij de padvinderij.
D’avond valt, alles zwijgt,
zachtjes ruist over zee, bos en hei, winden groet.
Alles wèl: God nabij

Immie Hoekstra, uitvaartbegeleider, uitvaartgroep Groningen Noord en vriendin/gemeentelid