Levend water
Bij Pinksteren moest ik denken aan de uitstorting van de Heilige Geest, aan het glas in lood raam in De Bron.
In dat verhaal heeft Jezus het over ‘levend water’. In het raam zie je een bron afgebeeld, die dat water overvloedig en constant uitstort. Wie wel eens onder een waterval heeft gestaan weet hoe dat voelt: niet tegen te houden!
Het evangelie leert ons dat God ons eerst liefheeft.Hij geeft, wij mogen ontvangen. Dat cadeau, zonder voorwaarden, dat is wat ons verstand te boven gaat.
Jan Knot
Komen en gaan
In de afgelopen vergadering van de werkgroep diakonie is de voorzittershamer doorgegeven: Otto is de nieuwe voorzitter. We hebben Jelle bedankt voor zijn tomeloze inzet en hem een klein presentje overhandigd. Grietje gaat het scribaat doen en kreeg daartoe een heuse balpen. De werkgroep is ook blij dat Hester de diakonie komt versterken. Alleszins reden voor een toast!
Namens de diakonie: Christian Hulzebos
Van Toronto naar Opende
Recent stapte ik een paar dagen rond in Toronto. Een enorme metropool die door sommigen ook wel het ‘New York van Canada’ wordt genoemd, zo vertelde een ‘local’ toen we even aan de praat raakten. Hij vertelde me verder dat Kensington Market zeker de moeite waard was. Het bleek een kleurrijke, multiculturele wijk met veel kleine tweedehands winkeltjes en kleine restaurantjes. Ook veel kunst op straat. Maar aan de randen van de wijk ook erg veel ’homeless people’ en verslavingsproblemen. Een aantal van hen de schaamte voorbij en met een bordje ‘I need weed’ voor zich. En wat dan te doen? Hoewel ik het adagium aanhang ”Give a Man a Fish, and You Feed Him for a Day. Teach a Man To Fish, and You Feed Him for a Lifetime” vind ik het normaal om wel iets te geven of even te helpen. Dat kan best eens verkeerd uitpakken, zoals bij de oude Parisienne die dacht dat ik haar koffer wilde stelen toen ik mijn hand uitstak naar haar loodzware koffer in de metro van Parijs. En het lunchpakketje dat ik in Toronto wilde geven aan een medemens werd in eerste instantie niet aanvaard, liever ‘money’. Vervolgens werd het pakketje door een man van mijn eigen leeftijd dankbaar in ontvangst genomen. Met mijn reisgenoten had ik interessante discussies over hoe het soms anders kan lopen in het leven en je dan zonder dak boven je hoofd kan geraken.
Afscheid van ds. Harmen Jansen
Op 24 mei a.s. gaat ds. Harmen Jansen met emeritaat. Daarmee komt na ruim anderhalf jaar zijn aanstelling als interim-predikant van wijkgemeente De Bron ten einde.
De dienst op 28 april was de laatste keer dat hij in De Bron zou voorgaan en daarom is van die gelegenheid gebruikgemaakt om (alvast) afscheid van hem te nemen.
Na afloop van die dienst hebben we teruggekeken op datgene wat Harmen voor onze wijkgemeente heeft gedaan en heeft betekend, aan de hand van vier thema’s, die via duplo blokjes werden verbeeld en elk een eigen kleur hadden (zie de foto) – op dezelfde manier als waarop Harmen zelf, een jaar geleden, deze thema’s met de gemeente heeft besproken. Harmen kreeg als aandenken en dank voor het vele en nuttige werk dat hij voor de wijkgemeente heeft gedaan, enkele cadeaus aangeboden, waaronder kaarten met persoonlijke woorden en groeten van leden van de gemeente.
Jacobsladder
Camping Polemonium (Jacobsladder) van Appie Wijma in Opende is het goede doel van de 40-dagen tijd van De Bron. Hij was aanwezig op 20 maart bij een sobere maaltijd. Hij vertelde over de achtergrond van zijn initiatief in relatie tot de 40-dagen tijd. “Velen gaan voor Pasen vasten en bewust worden bij het lijden van Jezus Christus. Als je in armoede leeft, houdt het met veertig dagen niet op. In veel gezinnen doen vaak de ouders het vasten. En de kinderen laten ze vaak buiten schot. Leef je echt in armoede, dan vast het hele gezin. Dit proces duurt bij sommige gezinnen wel enkele jaren. De boodschap van mijn Baas (God) Jezus is liefde. Dat hebben we gevierd met kerst en nu met Pasen. Dat houdt ook in: Pas op je naaste. Heeft uw naaste geen kleren, geef hem uw mantel. Heeft uw naaste geen eten, deel je eten. En jullie worden allemaal verzadigd. De verzadiging van liefde treft het hele lichaam. Door een broodkorst weg te geven heb je zelf niets minder, maar de ander heeft nog steeds een lege maag. Wij met z’n allen kunnen onze naaste die in armoede leeft helpen. Met z’n allen degenen die in armoede leven bewust Pasen laten vieren.
Buurtkerk?
"PKN De Bron streeft naar een transitie van wijkkerk naar buurtkerk".
Is dat een prachtige doelstelling uit een fraai beleidsstuk?
Nou nee, vorig jaar werd met instemming van De Bron ‘BijHem Kidsclub’ verbreed tot ‘Kidsclub Beijum’. Sindsdien heeft deze Kidsclub zich inderdaad ontwikkeld, uitgebreid.
Contact werd gelegd met organisator van creatieve middagen Studio Kids en met drie Beijumse basisscholen. Alle willen graag een mooi inhoudelijk programma verzorgen voor wijkbewoners. Een buurtkerk in oprichting? Nou ja, voor kinderen dan?
De Kidsclub.
De Kidsclub organiseert activiteiten rond de verhalen die wij gedenken op onze feestdagen. Wat vieren we met Sint-Maarten bijvoorbeeld? Het delen van snoep, van een mantel, van…??? En hadden ze een kerstboom in de stal bij Jezus’ geboorte?
De Kidsclub, de naam zegt het al, richt zich op kinderen. Maar ook op hun (jonge) ouders, een haast onbekend geworden groep in onze grijze en kale koppen wijkkerk.
Die ouders zijn er niet alleen, maar ze organiseren ook mee. Dat hebben we bij de laatste Kerstviering in De Bron al kunnen zien. En ze komen met meer en ze vragen om meer…
Pionieren.
We gaan dus iets opzetten, pionieren. Een beetje hulp zoeken bij andere pioniers, Overstag in Lewenborg bijvoorbeeld, of bij de Kliederkerk van Groningen-Zuid.
Je hoort meer van ons!
Palmpasen
Met Palmpasen hoor je zeker van ons. Als je tenminste naar de kerk komt.
Kinderen met hun Palmpasenstok zingend in de kerk. En daarna lekkere dingen natuurlijk.
Ik zou zeggen, kom en neem je (klein)kinderen mee.
Koos Meisner